Archive | June 2013

வானவில்..

ஒரு சில நேரங்களில், சின்னதொரு விடயம் மனசுக்குள் புளகாங்கிதத்தை ஏற்படுத்திவிடும்.. ஒரு மெல்லிசை, நறுமணம், பிடித்த நபர், பிடித்த பொருள்,படித்த புத்தகம், பார்வைக் கோணம்..

ஒன்றுமே செய்யாமல் ஓய்வாயிருந்த  மழையோடு சேர்ந்த ஒரு மாலைப்பொழுதில்.. இந்த வர்ணப் புகைப்படத்தை பார்த்தேன்..

rain

ஏகாந்த வானத்தில் எங்கிருந்தோ தோன்றிய வர்ணப் பாணமாய் வியாபித்திருந்த வானவில்லின் அழகில் சொக்கிப் போனேன்..

அதிலிருந்து தோன்றிய கற்பனைச்சிதறல்கள்.. உங்களுக்காய்..  எழுத்துத் தூரிகையில் வர்ணம் சேர்த்து ..

வானவில் மட்டும் எப்போதும் அழகுதான்..

இரவில் வராத வானவில்லைக் கனாவில் காண்கின்றேன்..

மழலைகள் சிரித்த மிச்சங்கள் எல்லாம் நிறமாலையாய்.. வானத்தில் வளைந்து கிடக்கிறது வானவில்லாய்..

இருளைக் கண்டு எனக்கு மட்டுமல்ல.. வானவில்லுக்கும் பயந்தான் போல..

தனியாய் சிரித்துக்கொண்டிருக்கும் வானவில்லைப் பார்த்து கிறுக்கா என்று கிறுக்க மாட்டாதா கீழ்வானத்து நட்சத்திரம்?

நிலவூட்டி சோறு கொடுத்தாள் அன்னை எனக்கு நிறங்காட்டி கவிதை கொடுத்த நீயும் தாயே..

ஏழு வர்ணங்களுக்குள் எழுபத்துக்கோடி எண்ணங்களை உயிர்ப்பிக்கும் நீ இன்னொரு கடவுளே..

சிறு துளியின் பிம்பத்திலிருந்து பெரு வெளியில் பரவிக்கிடக்கும் உனைக்கண்டு தைரியம் தோணுதே..

வானவில் கோடுகளின் விளிம்பிலிருந்து விருந்துண்ணலாமாவென்று வரையறையற்ற நினைவுகள்

வந்தாய்.. வனப்புக் காட்டினால்.. நில்லாமல் சட்டென்று நிர்மலமானாய்.. நீயும் காதல் போலதானா? வானவில்லே

என் வெட்கச் சிரிப்பின் கன்னச்சிவப்பை தனக்குள் ஏந்தியபடி.. வர்ணம் சிந்துகிறாய்..

வான தேவதைக்கு ஆடை அளிக்க வளைந்து கிடக்குது கொடியில் வர்ண வர்ணச் சேலையாய் வானவில்..

முடிந்த மழையின் முடியாத சாரல் நீ .. வானவில்லே

விடைகொடுத்த பின்னர் திரும்பிப் பார்க்கும் காதலியாய்.. ஓய்ந்த மழையின்பின்னர் ஒளிந்து பார்க்கிறது வானவில்..

வானுக்கு நீயழகு..

 

Maaya